Posted in Motivational

Acharya’s puzzling act

image

One night Sri Adi Shankaracharya, the great Advaita master, was desperately searching for something on the street outside his small hut. When his pupil returned from his errand, he saw this and curiously asked the Master, “Aacharya, what are you looking for here on the street at this hour?”

Shankaracharya  replied, “I lost my needle, I am looking for it.”

The pupil joined him in the search, but after searching for a while, he asked, “Can you try and recollect where u dropped it?”

Shankaracharya  said, “Of course, I remember. I dropped it near the bed inside the hut.”

The pupil, utterly astonished at the strange answer, said,  “Aacharya, you say you lost it inside the house, then why are we looking for it outside?”

Shankaracharya innocently replied, “There is no oil left in the lamp, so it is pitch dark inside the house. Hence I thought of searching for it outside, since there is enough street light here.”

While holding back his laugh, the pupil said, “If you lost your needle inside the house, how could you even expect to find it outside?”

Shankaracharya smiled back at the pupil and the pupil got the message.

Isn’t that what we do? We run to far away temples and walk up mountains to search for what we have lost inside ourselves. We are all seeking outside what we have lost inside us. Why? Just because it is pitch dark Inside.
Silly, aren’t we?!

Light the lamp inside you and find your lost treasure right therein

Advertisements
Posted in My words

ಎಲ್ಲರ ಮನೆ ದೋಸೆ ತೂತೇ

image

ನಿಮ್ಮ Facebook wall post ನೋಡಿ ಯೋಚಿಸ್ತಿದಿರಾ? Relax… ಚಿಂತೆ ಬೇಡ, ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಎಲ್ರಿಗೂ ಆಗಿರುತ್ತೆ, ಕೆಲವರು express ಮಾಡ್ತಾರೆ ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದನ್ನ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು ಮುಖವಾಡ ಧರಿಸಿರೋರೇ ಜಾಸ್ತಿ. ಯಾರಾದ್ರೂ ನಿಮಗಿಂತ ಮುಂದೆ ಹೋಗೇ ಹೋಗ್ತಾರೆ. ಹೋಲಿಸೊದು ಬೇಡ. ಅದು ಅವ್ರ ಕಥೆ, ಅವ್ರ ಜೀವನ, ಅವ್ರ ದಾರಿ. ನಿಮಗೆ 30, 40 ಅಥವಾ 60ರ ಒಳಗಡೆ ಸಾಧಿಸೋಕೆ ಆಗ್ಲಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋದರ ಅರ್ಥ ನೀವು ಸೋತು ಹೋದ್ರಿ ಅಂತಲ್ಲ. ಏನು ಆಗಬೇಕಾಗಿರುತ್ತೋ ಅದು ಆಗೇ ಆಗುತ್ತೆ. ಇದರಿಂದ ಶ್ರದ್ಧೆ ಮತ್ತೆ ಪರಿಶ್ರಮದ ಮೇಲಿನ ಗಮನ ಕಡಿಮೆ ಆಗಬಾರದು. ಬದಲಿಗೆ ಈ ಭಾವಗಳು ನಾವು ಬೆಳೆಯೋದಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರೇಪಣೆಯಾಗಬೇಕು. ನಾವು ಏಳಿಗೆಯಲ್ಲಿದ್ದೀವಿ ಅಂತ ಸುಮ್ನೆ ನುಗ್ಗಿದ್ರೆ ತಾವೇ ಹೋಗಿ ಗೋಡೆಗೆ ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದಂತೆ. ಜೀವನವನ್ನ ಸಮತೋಲನದಲ್ಲಿ ಇರಿಸೋದೇ ಚಾಣಾಕ್ಷತನ.

Posted in My words

ಪ್ರಭಾವ

ನಮ್ಮ ಮೌಲ್ಯಗಳಾದ ದಯೆ, ನಡತೆ ಹಾಗು ಮಾನವಿಯತೆ ಲೌಕಿಕ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೊ ಕಳೆದು ಹೋಗಿವೆ ಅನಿಸ್ತಿದೆ. ಈಗಿನ ಕಾಲದ ತಂದೆ ತಾಯಂದಿರ ಮನೋವೃತ್ತಿ ಬದ್ಲಾಗ್ತಿದೆ ಅನಿಸ್ತಿಲ್ವಾ? ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ತುಂಬಾನೇ ತಲೆ ಕೆಡಸ್ಕೊತಿದಾರೆ ಕೆಲ ಪೋಷಕರು. “ಬೇರೆಯವರು ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಯೋಚಿಸ್ತಾರೋ” ಅನ್ನೊ ಆತಂಕದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಅತಿಯಾದ ಒತ್ತಡ ಹೇರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಒತ್ತಡ ಶಾಲೆಗೆ ಕಳಿಸುವುದರಿಂದ ಶುರುವಾಗಿ ಅವ್ರ ಮಧುವೆ ಮಾಡುವ ತನಕ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ. ಇದರಿಂದ ಮಕ್ಕಳ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥಿತಿ ಕುಗ್ಗುತ್ತಿದೆ.ಇದು ಬರೀ ಅನಕ್ಷರಸ್ಥರು ಮಾಡ್ತಿರೋದಲ್ಲ, ವಿದ್ಯಾವಂತರು ಕೂಡ. ಮಕ್ಕಳ ಇಷ್ಟ, ಖುಷಿಗಿಂತ ಬೇರೆಯವರು ಏನು ಅಂದುಕೊಳ್ತಾರೆ ಅನ್ನೋದು ಮುಖ್ಯ ಆಗಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನಾವು ಪಡುವ ಕಷ್ಟಗಳ ಅರಿವೇ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ಮನೋಭಾವ ಅವರದು. ತಿಳಿಸಿ ಹೇಳಿದ್ರೆ ಅವ್ರು ಅರಿತುಕೊಳ್ತಾರೆ. ಮಕ್ಕಳು ಸೋತಾಗ ಸಮಾಜ ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತೆ ಅನ್ನೋದು ತಪ್ಪು. ಗೆದ್ರು ಅವ್ರ ಮಕ್ಕಳೇ  ಸೋತರು ಅವ್ರ ಮಕ್ಕಳೇ. ಅವ್ರು ಸೋತಾಗ ಹೀಯಾಳಿಸಿ ಮಾತಾಡೋದು ಬಿಟ್ಟು ಅವ್ರನ್ನ ಗೆಲುವಿನೆಡೆಗೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಬೇಕು. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಸೋಲೇ ಗೆಲುವಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು. ಪ್ರೀತಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಔಷದವಿಲ್ಲ.

Posted in My words

ಸಾಧ್ಯ, ಅಸಾಧ್ಯದ ನಡುವೆ

Nothing is impossible in this world, even the word impossible says I m possible

ಈ ವಾಕ್ಯ ನಮ್ಮೆಲ್ರಿಗೂ ಚಿರಪರಿಚಿತ, ಆದ್ರೆ ಅದ್ರ ನಿಜವಾದ ಬೆಲೆ ಗೊತ್ತಿರೋದು ಆನುಭವ ಇರೋರಿಗೆ ಮಾತ್ರ. ಏನನ್ನಾದರೂ ಸಾಧಿಸಲಿಚ್ಛಿಸಿದಾಗ ಬೇಕಾಗೊದು ಹಟ ಮತ್ತು ದೃಢ ನಿರ್ಧಾರ. ದೇಹಕ್ಕೆ ದಣಿವಾದಗ, ಮನಸ್ಸು ಚಂಚಲವಾದ್ರೆ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಬುದ್ದಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಇರೋದು. ಅದರ ಪವಾಡಗಳ ಸಾಕಷ್ಟು ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನ ನಾವು ಕೇಳಿರ್ತಿವಿ. ಅಂತವ್ರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಹೆಂಡತಿಯ ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣವಾದ ಕಲ್ಲಿನ ಗುಡ್ಡವನ್ನೆ ಕಡಿದು ಅವ್ರ ಊರಿಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿ ಕೊಟ್ಟ ದಶರತ್ ಮಾಂಜಿ ಕೂಡ ಒಬ್ರು. ಅವ್ರಿಗೆ ಇದ್ದಿದ್ದು ಹಟ ಮತ್ತು ದೃಢ ನಿರ್ಧಾರ. ಅವ್ರು ಅಂತಹ ಕಲ್ಲನ್ನೆ ಕಡೆದಿರುವಗಾ ನಂಮುಂದಿರೋ ಈ ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ಸವಾಲುಗಳನ್ನ ಎದರಿಸೊದು ಅಸಾಧ್ಯವೇ? ಕಷ್ಟಗಳು ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಬರದೇ ಮರಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾ? ಆಗುತ್ತೆ ಅಂದ್ರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಆಗುತ್ತೆ. ಆಗಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಏನೂ ಆಗಲ್ಲ.

Posted in Random thoughts

ಮುಂಜಾನೆಯ ಘಮ ಘಮ

image

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಆಗಿತ್ತು, ಮೊದಲ್ನೇ blog postಅಲ್ಲಿ ಏನ್ ಬರಿಯೊದಪ್ಪ ಅಂತ ಯೋಚಿಸ್ತಿದ್ದೆ. ಹೊರಗಡೆ ಮಳೆಗೆ ಮಣ್ಣಿನ ಘಮ ಘಮ ವಾಸನೆ ಹರಡಿತ್ತು, ಅಮ್ಮ coffee ತಂದುಕೊಟ್ರು. ಆಹಾ ಏನ್ ಪರಿಮಳ ಅದು, ಒಂದೇ cup coffee ಸಾಕಾಗಲ್ಲ ಬಿಡಿ. ಕಿಡಕಿಯಲ್ಲಿ ಮಳೆ ನೋಡ್ತಾ coffee ಕುಡಿತಿದ್ರೆ ನೂರಾರು ಭಾವಗಳು ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಹರಿದಾಡಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುತ್ತೆ. ಇನ್ನು ಮಳೆಗಾಲ ಶುರುವಾಯಿತು. ಶಾಲೆಗಳೂ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ್ವು.ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯ ಮೆಲುಕು ಹಾಕ್ತಿರುವಗಾ ಆಪ್ಪಾಜಿ walking ಹೋದವ್ರು ಬರೋದ್ರೋಳಗೆ newspaper ಓದಿ ಮುಗಿಸೋದು ನೆನಪಾಯಿತು.